จะเอาไงก็เอากันสิว่ะ

ผมไปพนมเปญมาเมื่อ3เดือนมาแล้ว รู้เลยว่า ในระหว่างที่เราควรจะแซงหน้า ไปไกลริบ กับบางประเทศ แต่เราก็พยายามจะชลอตัว ด้วยความที่ไม่รักผลประโยชน์ของชาติ และ ผลประยชน์ซึ่งกันและกัน เป็นเสาหลักที่จะอยู่แบบมีศักดิ์ศรีร่วมกัน จรรโลงประเทศไทยที่ไม่ควรจะเป็นรองไคร ในละแวกนี้ หรือกล้าที่จะเปรียบเทียบกับไครก็ได้ เช่น ญี่ปุ่น เกาหลี สิงคโปร์ ETC. แต่หลังจากไปเห็นพนมเปญ และเห็นสภาพ ความเป็นอยู่ และคุณภาพของคนแล้วต้องขอขอบคุณพระเจ้าว่า Oh my god . I love Thailand

คนเขมรยังขาดความเข้าใจ ความรู้ และโอกาส เมื่อเปรียบกับประเทศเรา การบาดหมางกันที่ต้องขอบอกว่าเบื่อ ที่จะต้องมาทะเลาะกัน กับคนที่ขาดสติปัญญาเยี่ยงนี้ ผมไม่อยากเรียกเขาว่าโจร เขาไม่ใช่ถึงขนาดนั้น แต่เพราะสติปัญญาที่เขาขาด เพราะโอกาสของพวกเขาไม่เคยถูกนำเสนอ อันเนื่องมาจาก ผู้นำปลอมๆ การศึกษาและความเป็นอยู่ของเขา น่าจะเป็นสาเหตุหลัก ผมขอใช้คำว่าเขายังไม่เข้าใจถึงเรื่องเกรียติยศ และ ศักดิ์ศรีของความเป็นตัวของตัวเอง เขาจะไม่มีวันเข้าใจ จนกว่าจะถึงวันนั้น ที่เขามีผู้นำที่เป็นเหตุเป็ผลผมไม่เชื่อว่าการทะเลาะกันเรื่องชายแดนครั้งนี้ จะเป็นครั้งสุดท้าย

ยังจะต้องเกิดขึ้นได้อีก นอกเสียจากว่าคนเขมร จะพัฒนา ตัวเอง ให้มีความเข้าใจมากกว่านี้ ก็ต้องแล้วแต่ผู้นำของเขา ผมไม่โทษคนที่ด้อยโอกาสหรอก แต่ผมว่าคนเขมรขาดผู้นำที่ไม่เข้าใจอะไรเลยมานานแล้ว นักเลงมาก็ขอนักเลงกลับว่า

จะเอาไงก็เอากันสิว่ะ 
กูไม่เคยกลัวมึง
หรอก
”มานานแล้ว“

• อำนาจ สุนทรวัฒน์