Digiqole ad

วินทุกเว(ที)..Ways to Win EP:69 อ.ปุ๋ย-อนุรี อนิลบล ถกเรื่อง “คนมง” สะท้อนรสนิยม “เจ้าของเวที”

 วินทุกเว(ที)..Ways to Win EP:69 อ.ปุ๋ย-อนุรี อนิลบล ถกเรื่อง “คนมง” สะท้อนรสนิยม “เจ้าของเวที”
Social sharing

Digiqole ad

อีบุ๊กบางกอกทูเดย์ ฉบับที่ ๔๓๙ วันที่ ๕ – ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๖๗

หน้า ๒๙ วินทุกเว(ที)..Ways to Win EP:69 อ.ปุ๋ย-อนุรี อนิลบล

 คนมงสะท้อนรสนิยมเจ้าของเวที

กลับเข้าสู่โหมดเดิมกับการเขียนเรื่องราวที่โค้ชวินทุกเวทีแต่ละคนอยากเขียนแบบไม่ต้องกำหนดธีมเหมือนเช่นที่ผ่านมา ฉบับนี้ “อ.ปุ๋ย-อนุรี อนิลบล” ขอเริ่มก่อนกับหัวข้อ…คนมงสะท้อนรสนิยมเจ้าของเวที”…

เห็นได้ว่า ในปัจจุบันนี้เวทีใหญ่ ๆ เมื่อถึงรอบชิงชนะเลิศหรือรอบไฟนอล มักไม่ค่อยได้เห็นคณะกรรมการตัดสินเห็นเช่นแต่ก่อน ที่พิธีกรจะแนะนำคณะกรรมการผู้มีชื่อเสียงจากหลากหลายสาขาอาชีพ อาทิ อดีตนางงาม,ผู้บริหารสถานี/ช่องโทรทัศน์,ผู้จัดละคร,ศิลปินนักแสดง,สื่อมวลชน,ผู้เชี่ยวด้านการประกวดและความงาม ตลอดจนสปอนเซอร์ผู้ให้การสนับสนุน อย่างมากก็เป็นการแนะนำแบบแขกวีไอพีที่มาร่วมการรับชม

ซึ่งจะว่าไปแล้วเราอาจจะเห็นคณะกรรมการอยู่บ้างในการไลฟ์สดผ่านเพจการประกวดและเพจสื่อนางงามต่าง ๆ เฉพาะในช่วงการคัดเลือกรอบแรก,รอบคีย์เวิร์ด.รอบห้องเย็น และรอบชาเล้นจ์ต่าง ๆ อาทิ โมเดล,ชุดว่ายน้ำ,ชุดอัตลักษณ์ไทย,การแข่งขันกีฬาพาเพลิน และการโชว์วิสัยทัศน์ในโครงการที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวม

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าจะใช้กลุ่มคณะกรรมการ แต่สุดท้ายดูเหมือนว่า เจ้าของเวทีเป็นคนเลือกหรือดีลคนมงนั่นเอง ซึ่งเจ้าของเวทีมีรสนิยมอย่างไรก็จะสะท้นคนมงออกมาเช่นนั้น แม้ว่าจะไม่ใช่เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ดูใกล้เคียง มาวิเคราะห์ข้อดีและข้อเสียโดยองค์รวมเกี่ยวกับเรื่องนี้กันค่ะ

“ข้อดี” คือ

1.ได้คนถูกใจเจ้าของเวที หรือสำนวนในวงการนางงามคือ “จับใจจู” มีที่มามาจากเจ้าของเวทีมิสเวิลด์อย่าง “คุณจูเลีย มอร์ลีย์” ถ้านางถูกใจนางงามคนไหน (แบบมาก ๆ เลยนะ) คนนั้นไม่มงจะงงมาก ขอนำตัวอย่างข้อความที่แฟนนางงามชาวไทยที่เขาเคยตั้งกระทู้และคอมเม้นต์คุณจูเลียในเว็บ PANTIP กัน…

            หัวข้อกระทู้ : วิเคราะห์มิสเวิลด์ (Miss World) สวย เรียนเก่ง อาชีพดี มีโครงการช่วยเหลือสังคม ไม่แบบนี้ไม่มงนะจ๊ะ

“…ถ้าไทยอยากคว้ามงกุฎนางงามโลก (มิสเวิลด์) ก็ต้องหานางงามที่สวยจริงประวัติการศึกษาเรียนเก่ง ทำงานทำการเป็นเรื่องเป็นราว ไม่ใช่พวกที่เอาแต่เดินสายประกวดหรืออยู่แต่แวดวงบันเทิง เชื่อเถอะ ยายจูแกมือเก๋าแล้ว แกดูออกว่าใครจริงใครปลอม นางงามแกต้องครบเครื่อง อย่าไปโทษแกเลยว่าแกไม่ดี ถ้าไม่แน่จริงไม่บริหารองค์กรมาได้กว่า 70 ปีหรอกค่ะ…”

“…คุณสมบัติของ Miss World จะต้องเป็นนางงามที่งามทั้งกายและจิตใจ มีความรู้ความสามารถหลากหลายไม่ว่าจะเป็นทักษะด้านกีฬา ศิลปะ ดนตรี หรืองานวิชาการ มีประวัติการศึกษาที่ดี มีการงานอาชีพที่มั่นคง มีโครงงานการกุศลที่เป็นรูปธรรมและทำงานเพื่อสังคมอย่างจริงจัง…”

“…ดูตัวอย่าง โรลีน 2014 เป็นหมอ มานูชิ ปี 2017 ก็หมอ วาเนซซ่า ปี 2018 ก็ทำงานช่วยเหลือผู้หญิง คริสติน่า ปี 2023 เป็นทั้งนักกฎหมายและครูอาสา พวกนี้ประวัติการศึกษาจัดว่าเป็นคนเรียนเก่ง แม้แต่รอง 1 ปี 2018 อย่างนิโคลีนก็เด่นทั้งการเรียนและกิจกรรม…”

“…นี่ว่ามิสเวิลด์เอาคนจริงของจริงนะ (สวยจริง โครงการจริง เก่งจริง) ไม่เล่นกระแส ของเราก็มีนิโคลีนได้จับมือลุ้นมง…”

2. การที่ได้คนถูกใจเจ้าของเวทีนั้น แสดงว่า เธอหรือเขาคนนั้นต้องผ่านการจับตามองจากเจ้าของเวทีมาตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าสู่กองแม่ (ไม่ขอพูดถึงการดีลมงอย่างที่เป็นข่าวกันอยู่บ่อย ๆ นะคะ) โดยเป็นคนที่คาดว่าน่าจะทำงานร่วมกันได้ไปตลอดรอดฝั่งในช่วงที่ดำรงตำแหน่ง โดยปราศจากอิทธิฤทธิ์ใด ๆ สามารถควบคุมและสะกดได้เป็นอย่างดียิ่ง

3. ต่อยอดมาอีกด้วยว่า เจ้าของเวทีคงต้องมองว่า สามารถหารายได้ โดยเฉพาะการเอื้อต่อสปอนเซอร์ส่วนใหญ่ จากตัวนางงามหรือนายแบบที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศ

            มาดู “ข้อเสีย” คือ

1.คนมงอาจถูกใจเจ้าของเวที แต่อาจไม่ถูกใจมหาชนส่วนใหญ่ ก็อาจโดนถล่มทางโซเชี่ยลมีเดีย

2.นางงามกับกะเทยเป็นของคู่กัน เจ้าของเวทีต้องทำใจ เพราะจะเลือกคนมามงให้ถูกใจกะเทยทุกคน โดยเฉพาะบรรดาแม่กูรู ไม่ได้หรอก แต่ละคนมีรสนิยมไม่ตรงกัน สำหรับกะเทยแล้ว ใน 1 วันมีเป็น 1,000 เรื่อง ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ก็เม้นต์กันเพจแทบแตก ถ้าเจ้าของเวทีจิตไม่แกร่งพอ อาจตกเป็นทาสของความสติแตกได้นะคะ

3.เจ้าของเวทีบางคนอาจไม่มองถึงสถานีต่อไป คือ การส่งเข้าประกวดในระดับอินเตอร์ จึงได้แต่คนมงที่ไม่ได้มาตรฐานในระดับสากล เหมือนประเทศอื่น ๆ จึงตกรอบกลายเป็น “มิสเตอร์แอนด์มิสปิ๋ว”กลับบ้านมาเป็นประจำ คือ “ไม่ตอบโจทย์” และ “ไม่ตรงบริบท” กับเวทีอินเตอร์

4.คนส่งนางงาม/นายแบบเข้าประกวดอาจท้อแท้หมดสิ้นกำลังใจ ส่งไปก็เท่านั้น เพราะถ้าเจ้าของเวทีเขามีตัวคนมงอยู่ในใจแล้ว อย่างมากหากโชคดีได้เป็นแค่ “นางรอง/นายรอง” เท่านั้น กระทั่งพี่เลี้ยงบางคนถึงกับหลุดปากพูดออกมาว่า “เวทีนี้เขาประกวดหาแต่อันดับรอง ๆ เท่านั้น…เพราะเขาล็อกมงเอาไว้แล้ว”

บทสรุปคือ…”ผู้ประกวดใด ๆ ในยุคนี้ โดยเฉพาะ “นางงาม” ต้องเก่งเบอร์ไหน ต้องสวย หุ่นดี เดินดี ภาษาดี ขายของได้ดี มีนายทุนที่ดี (ทุกอย่างคือเงินล้วนๆ) และที่สำคัญคือ อดทนดี เพราะกรรมการเยอะเหลือเกิน กรรมการในสื่อโซเชี่ยลนะคะ…ที่สำคัญที่สุดคือ ต้องถูกใจเจ้าของเวที เท่านั้น !!!”…

(ภาพบางส่วน : อินเทอร์เน็ต)

เรื่อง : อ.ปุ๋ย-อนุรี อนิลบล

เรียบเรียง : ดร.จุมพล โพธิสุวรรณ

อีบุ๊กบางกอกทูเดย์ ฉบับที่ ๔๓๙ วันที่ ๕ – ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๖๗

หน้า ๒๙ วินทุกเว(ที)..Ways to Win EP:69 อ.ปุ๋ย-อนุรี อนิลบล

 คนมงสะท้อนรสนิยมเจ้าของเวที

อีบุ๊กบางกอกทูเดย์ ฉบับที่ ๔๓๙ วันที่ ๕ – ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๖๗
(สามารถพลิกอ่านได้เหมือนหนังสือปกติ)

 

 

 

Facebook Comments


Social sharing

Related post