กุมภาพันธ์

เดือนแห่งความรัก..เดือน “กุมภาพันธ์” แทนที่จะหา “หนังรัก”มาฉายเพราะเป็นเดือนหวานฉ่ำประหลาดแท้..กลับคว้า “หนังบู๊เลือดท่วมจอ”มาฉายแทน “ความหอมหวาน” มลายหายไปสิ้น ทิ้งไว้แต่ “กลิ่นขี้” ที่หน้าบ้าน “นายกฯอภิสิทธิ์” ส่งกลิ่นขจรขจายคลุ้งไปทั่วโลกแล้วขณะนี้แต่..ยังไม่สามารถจะหา “ตูดใคร”มาดมได้!!นักท่องเที่ยว – นักธุรกิจ ต่างชาติ..นั่งคอตกรำพึงรำพันกันเป็นแถว..คิดบัญญัติไตรยางค์แบบง่ายๆ..ขนาดนายกฯ ยังโดน “ขี้”!!แล้วพวกกูจะโดนอะไรวะเนี่ย!!เมื่อตอนโน้นก็ทีนึงแล้ว ที่ สนามบินสุวรรณภูมิ จะบินกลับบ้านก็ไม่ได้.. ญาติจะมารับก็ไม่ได้อีกเหมือนกันเพราะมัน “ยึดสนามบิน”เอาไว้ ไม่ให้ขึ้นไม่ให้

ลง??ต้องเกลือกกลิ้งเหมือน “ลิงป่วย” วันๆ กินๆ นอนๆ อยู่ที่ สนามบิน..แต่พวกเค้าก็สนุกสนานกันดีนะเห็นใส่ “เสื้อเหลือง”กันเต็มพรืดไปหมดอาหารการกินก็ดี..ดนตรีก็มีคนมาเล่นให้ฟัง..ใครก็ได้..แค่ชมว่า “อาหารดี ดนตรีเพราะ” คนนั้นก็ได้เป็น รัฐมนตรี กระทรวงต่างประเทศ กันในทันทีเลยนี่..ถ้าเป็นบ้านกู “ถูกยิงเป้า”ไปแล้ว!!โอ..พิลึกโว้ยประเทศนี้..ประชาชนบ่นว่า..เหน็ดเหนื่อยเสร็จงาน จากการทำงานตอนเย็น จะพาครอบครัว ไปกินข้าว ร้องคาราโอเกะ หาความชุม

ชื่นในหัวใจบ้าง..แน่ะมี “รัฐมนตรี”หัวใสก็จับ ข้าราชการ ประชาชน มาร้องเพลงชาติ ตอนเย็น..นี่หยุดไปแล้ว ค่อยยังชั่วหน่อยจะสร้างภาพอะไรกันนักหนา!!ฝรั่งมันบอกว่า Life is painting a picture, not doing sum.แปลว่า “ชีวิตคือ ศิลปะ ไม่ใช่การรวมตัวเลข”เอาตัวเลขที่ไหนมารวมตั้ง 240 เสียง..มั่วเมี่ยรึเปล่า??