รู้เขารู้เรา

ผู้เขียนได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อ “พิชัยสงครามศาสตร์นิพนธ์ของซุนวู” ถ่ายทอดเป็นภาษาไทยโดยคุณเจษฎา ทองรุ่งโรจน์ ซึ่งถือว่าเป็นหลักนิยมทางการทหารที่ลือกระฉ่อนไปทั่วโลกซุนวู เป็นปราชญ์ตะวันออกที่โรงเรียนเสนาธิการทหารของสหรัฐฯ และของไทย รวมถึงประเทศต่างๆ นำไปศึกษาแต่สำหรับหน้านี้ผู้เขียนเห็นว่าบทที่ 13 ว่าด้วย “การใช้จารชน” น่าสนใจมากที่สุด....แม้ซุนวูจะพูดและเขียนมาแล้วเมื่อ 2,500 ปีก่อน แต่มันยังใช้ได้กับยุคสมัยปัจจุบัน“ซูนวู” เขียนถึงงานการข่าวกรองไว้ในบทที่ 13 ของหนังสือเล่มนี้ว่า“เหตุปัจจัยอันทำให้ประมุขที่รู้แจ้ง และแม่ทัพที่ปราดเปรื่อง สามารถพิชิตชัยทุกศึก

และประสบผลสำเร็จอันวิเศษเหนือสามัญก็คือความรู้ล่วงหน้าหรือบุพญาน”ความรู้ล่วงหน้า หรือ บุพญาน ที่ซูนวูพูดถึงก็คือการข่าวกรองนั่นเอง เพราะการข่าวกรองคือการ “แจ้งเตือนล่วงหน้า “ให้ผู้นำรัฐบาล หรือ แม่ทัพ ได้ทราบล่วงหน้าถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้น และหาทางรับมือกับอันตรายนั้นๆซุนวูกล่าวต่อไปว่า “ความรู้ล่วงหน้ามิอาจเค้นเอาจากผีสางเจตภูติ มิอาจอนุมานจากการเปรียบเทียบกับเหตุการณ์ในอดีต หรือจากการคำนวณท้องฟ้า แต่ทว่าต้องได้มาจาก

คนผู้ที่รู้สถานการณ์ของศัตรูเป็นสำคัญ”หมายถึงว่า การข่าวกรองนั้นไม่ได้มาจากการหลับตานึกเอาเอง หรือไปขอจากผีสางนางไม้ หรือเทพพยากรณ์หมอดู โหราจารย์ทั้งหลาย แต่ต้องได้มาจากคนที่รู้เรื่องของศัตรูดีที่สุด การที่จะหาคนที่รู้เรื่องของศัตรูดีที่สุดก็ต้องหา “จารชน” ที่ดี เข้าถึงข้อมูลดังกล่าวซุนวูแยกจารชนออกเป็น 5 ประเภทคือจารชนท้องถิ่น(2) จารชนไส้ศึก (3) จารชนสองหน้า (4) จารชนมรณะและ (5) จารชนคืนชีพซุนวูได้อธิบายว่า จารชนท้องถิ่น

นั้น คือ การใช้คนของศัตรูมาเป็นจารชนให้เรา จารชนไส้ศึก คือ การใช้ขุนนางของศัตรู จารชนสองหน้า คือ การใช้จารชนของศัตรูจารชนมรณะ คือ การใช้ตัวแทนของเราในการกระจายข่าวลวงแก่ศัตรู จารชนคืนชีพ คือ การใช้ตัวแทนของเราในการนำรายงานกลับมาซุนวูมองว่า “ประมุขที่รู้แจ้งและแม่ทัพที่รู้จริงเท่านั้นจึงสามารถใช้ตัวแทนที่ฉลาดลํ้าลึกเป็นจารชน จนประสบผลสำเร็จอันใหญ่หลวง”แนวคิดของซุนวูสอดคล้องกับงานข่าวกรองในปัจจุบันการหาข่าวซึ่งเป็น

ความลับของฝ่ายตรงข้ามหรือศัตรูนั้น วิธีดีที่สุดคือ การใช้คนของศัตรูเป็นสายลับ ยิ่งได้คนของศัตรูที่มีตำแหน่งสูงและเข้าถึงความลับของศัตรูได้ดีเช่น ข้าราชการ เจ้าหน้าที่ของรัฐที่เข้าถึงความลับในเรื่องนั้น ถือว่าเป็นงานข่าวระดับสูงเรื่องการใช้ “สายลับสองหน้า”ซุนวูชี้แนะไว้นานแล้วว่า “พึงสืบหาจารชนของศัตรูติดสินบาทคาดสินบน มอบหมายภารกิจ แล้วส่งตัวกลับไปทำเช่นนั้น จึงได้ตัวและใช้จารชนซ้อนกลได้” นัยหนึ่งเปลี่ยนสายลับของศัตรูให้มาทำงานให้

กับฝ่ายเรา โดยยังแสร้งว่าเป็นสายลับของศัตรูอยู่ใครทำได้อย่างนี้ถือว่าเป็นสุดยอดของจารชนคนที่จะทำงานข่าวกรองหรือทำงานด้านจารชนได้ต้องผ่านการอบรมมาเป็นอย่างดี ไม่ใช่ว่าใครก็ทำได้แม้แต่สายลับก็ต้องได้รับการอบรมในระดับหนึ่งเพื่อให้การรวบรวมข่าวและการรายงานข่าวถูกต้องใกล้เคียงความจริงมากที่สุดส่วนคนที่สามารถสร้างสายลับและใช้สายลับได้อย่างมีประสิทธิภาพนั้น ต้องเป็นเจ้าหน้าที่ข่าวกรองที่มีศักยภาพสูงเท่านั้นประหนึ่งประมุขที่รู้แจ้ง

และแม่ทัพที่รู้จริง ไม่เช่นนั้นโดยสายลับหลอกให้ไขว้เขว และอาจทำให้รัฐบาลตัดสินใจผิดพลาดได้จนก่อให้เกิดความเสียหายใหญ่หลวงแก่ประเทศชาติถึงบรรทัดสุดท้าย...ขอใช้สิทธิประชาชนคนไทยเสนอให้รัฐบาลหยิบ “งานจารชนฉบับซุนวู” มาใช้...จะได้มีระฆังสั่นเตือนรัฐบาลให้รู้ล่วงหน้า...รัฐบาลไทยจะได้เลิกใช้วิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเสียที...หรือจะได้ปิดตำนาน “ผมยังไม่ได้รับรายงาน”ฟังแล้วมันเซ็ง!!! 